قطره چو كشد حبس صدف ، در گردد

گر مال نماند ، سر بماناد بجاي

پيمانه چو شد تهي ، دگر پر گردد

تقديم به خدايي كه بايد صداي مرا بشنود ولي افسوس كه جواب نميدهد